دسته‌بندی نشده

سرخس ها را بیشتر بشناسیم

سرخس ها گیاهان آوندی هستندو برخلاف سایر گیاهان فاقد گل و بذر هستند.

قدمت آنها به 360 میلیون سال پیش میرسد.

بیش از 12000 گونه مختلف سرخس ها شناخته شده است و تا 20000 گونه متفاوت پیش بینی شده است.

در ایران تنها حدود 100 گونه از آن توسط تیم بست ماس مشاهده شده است.

در سراسر دنیا و در تمامی مناطق انواع مختلفی  از سرخس ها دیده شده است.

قطب جنوب تنها منطقه ای است که هیچ گونه سرخسی در آن یافت نمی شود.

در زیر برخی از انواع گونه ها که مناسب برای محیط های مرطوب کوچک و بزرگ میباشد معرفی میشوند:

 Polypodium Vulgare:

“پولیپودیوم” ها یا “بسپایک”، و در زبان مازنی “شال دِم ” دارای انواع مختلف هستند. عموما در یک ریشه که به صورت طولی و ادامه دار است رشد میکنند. محیط های سایه و نیم سایه را دوست دارند. آنها عموما برای رشد تنه درختان و دیواره ها را انتخاب میکنند چرا که ریشه رونده آنها می تواند همانند پیچک از این مکانها بالا برود. عموما در تجمعات زیاد اما تنک روی تنه ی درختان و در تجمعات کم  اما انبوه لای دیواره ها دیده میشوند. اندازه آنها بین 10 تا 40 سانتیمتر است و بصورت تک برگ رشد میکنند. قلمه زنی آنها بسیار ساده است. فصل هاگ پراکنی آنها از اوایل تیرماه تا اواخر شهریور است. ریشه این گیاه 500 برابر شیرین تر از شکر است و مصرف غذایی نیز دارد.

 Asplenium Trichomanes:

“تریچومنز”ها عمدتا در محیط های صخره ای و کوه پایه ای و کوهستانی و عموما در هیمالیا، ایران، اندونزی، نیوزلند و هاوایی رشد میکنند. شامل چندین گونه مختلف هستند. طول این گیاه میتواند در شرایط بسیار خوب به 40 سانتیمتر هم برسد اما عموما اندازه ای بین 8 تا 20 سانتیمتر دارند. این گیاه در دمای منفی 20 درجه نیز میتواند به رشد خود ادامه دهد و محیط های سرد را دوست میدارند. در محیط های سایه ای، اسیدی و گرانیتی بیشترین مقدار از آنها را میتوان پیدا کرد.

Aspleniom Scolipendrium:

ظاهر کشیده و یکدست این سرخس به آن نام مستعار “زبان گوزن”را داده است. البته نام پارسی این گیاه “زَنگی‌دارو” و نام لاتین آن ” آسپلینیوم” است. سرخس زبان گوزنی بیشتر در نواحی گرمسیری و مرطوب و نواحی کنار رودخانه ها و خاک سبک و عموما آهکی رشد میکند. محیط های سایه و تاریک را دوست دارند. هر چند در آفتاب نیز دیده شده اند اما معمولا در نور زیاد رنگ برگ ها به زردی و گاها دارای خراش هایی میشوند. طول برگ های آن بین 10 تا 60 سانتیمتر و عرض آنها بین 3تا 6 سانتیمتر می باشد. هرچند طول این گیاه از ناحیه جوانه تا نوک برگ ها تا 90 سانتیمتر نیز دیده شده است. این گیاه بعنوان گیاه زینتی نیز مورد استفاده قرار میگیرد.

Asplenium onopteris:

که با نامهای Asplenium adiantum-nigrum، black spleenwort  ،- Asplenium interjectum و Cystopteris fragilis  نیز شناخته میشود بیشتر در یوروسیا ( نواحی اروپا و اسیا) یافت میشوند. طولی بیش از 30 سانتیمتر ندارند. عموما در شیبهای با خاک نرم و یا لابه لای سنگ ها و ریشه درختان رشد میکنند و سایه دوست هستند. این گیاه در مجموعه بست ماس با نام فراگیلیس معرفی شده است.

Dryopteris:

با نام مستعار” wood fern ” یا سرخس نَر شناخته می شود. بیش از 250 گونه متفاوت دارد. این سرخس تقریبا در تمام نقاط جهان با شرایط مساعد و معتدل رشد میکند. این گیاه به همراه تشابهات بسیار زیاد در نوع دیگر که به سرخس ماده نیز معروف است اکثرا در جنگلهای انبوه و یا کنار برکه های قدیمی و اغلب سایه گیر رشد می کند. آنها میتوانند دمای منفی 20 درجه تا مثبت 50 درجه را تحمل کنند. جوانه ها عمدتا بصورت یک کرم سر بیرون میآورند. از این رو به آنها سرخس کرمی هم گفته میشود. هر برگ آنها میتواند بیش از 1متر طول داشته باشد (در سنین بالای 50 سال). در ایران بیش از 10 نوع از این خانواده سرخس توسط تیم بست ماس شناسایی شده است.

 

برای ارتباط با تیم بست ماس کلیک کنید.

برای ثبت سفارش کلیک کنید.

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *